Gavi DOCG: de witte wijn uit Piemonte die veel meer is dan een aperitief
Annick De Wilde
19 juni 2026 om 15:14
Ik dacht dat ik Gavi kende. Een frisse witte wijn uit Piemonte gemaakt van cortese druif goed als aperitief. Punt. Maar dat bleek nogal voorbarig.
Tijdens een persreis van 4 dagen dook ik dieper in Gavi DOCG, de witte wijn uit Piemonte gemaakt van 100% Cortese. Ik kwam voor een wijnregio die ik dacht te kennen maar ik kwam terug met een heel ander beeld in de meest positieve zin.
De rode draad van deze reis voor mij was het verschil ontdekken tussen de Gavi’s van de terre bianche en de terre rosse, de witte en rode bodems.
Hier leerde ik Gavi écht kennen. Ik proefde geen algemene frisse witte wijn meer, maar terroir, geschiedenis en een grote invloed van de naburige regio Ligurië. En precies daarvoor was ik gekomen.
Waarom Gavi anders voelt dan de rest van Piemonte
Gavi ligt in het zuidoosten van Piemonte, in de provincie Alessandria, vlak bij de grens met Ligurië.
Gavi voelt niet als de Langhe, ook niet als Monferrato. De streek ligt nog wel in Piemonte, maar heeft vele invloeden en de nabijgelegen regio Ligurië.
Groene heuvels, oude villa’s, frisse wind, kruidige geuren en een keuken waar focaccia, veel vis, groenten en witte wijn vanzelf samenkomen.
Historisch speelde Genua hier een belangrijke rol. Rijke Genuese families en industriëlen kwamen naar Gavi voor hun villa’s, landgoederen en jachtdomeinen. Sommige van deze historische gebouwen kan je vandaag nog bezoeken of in verblijven als hotel, agriturismo of wijndomein.
Je ziet de mediterrane invloed overal in terugkomen, in de architectuur, in de dorpen, in de keuken en zelfs in het landschap.
Gavi is Piemontese wijn met een duidelijke Ligurische adem.
Dat verklaart ook waarom Cortese hier zo goed aan tafel werkt. De wijn voelt zich thuis naast vis, groenten, kruiden, focaccia en farinata.
Die laatste ontdekte ik tijdens deze trip maar iets te graag. Ik was vooral zot van hun Farinata, een dunne hartige pannenkoek van kikkererwtenmeel, water, olijfolie en zout.
Heel eenvoudig te maken, maar tegelijk superlekker, alleen mijn weegschaal was het er achteraf niet mee eens.
Eerste indrukken tussen villa’s en wielerhelden
Onze uitvalsbasis was Villa Pomela, een historisch relais in Novi Ligure, ondergebracht in een 17de-eeuwse villa die ooit toebehoorde aan een adellijke familie. Die typische Belle Époque-elegantie voel je vandaag nog altijd in het gebouw, de kamers en de rustige sfeer van het domein.
Het hotel ligt tussen het groen en de wijngaarden van Gavi, met een park, zwembad, restaurant en klassiek ingerichte kamers. Voor mij was het een ideale uitvalsbasis om de streek te ontdekken, rustig, stijlvol en net ver genoeg van alles om meteen in het ritme van Gavi te komen.een gezicht.
Later die dag bezochten we ons eerste wijndomein: La Bollina. Daar werd meteen duidelijk dat Gavi niet alleen over wijn gaat, maar ook over verhalen. Op de etiketten van La Bollina duiken fietsen op, een knipoog naar de sterke band met Fausto Coppi, de legendarische Italiaanse wielrenner die uit deze streek kwam. Zo kreeg Gavi voor mij al op de eerste dag een extra laag: wijn, landschap en wielergeschiedenis in één glas.
Het welkomstdiner en het Institutional Label
Later die avond volgde het welkomstdiner in Villa Pomela met Maurizio Montobbio, president van het Consorzio Tutela del Gavi, en Sara Repetto, Brand Ambassador van Gavi.
Sara is zo iemand die je onmogelijk los ziet van haar streek. Ze kent de producenten, de dorpen, de geschiedenis en de mensen. Ze vertelt niet gewoon over Gavi. Ze straalt Gavi uit en is dan ook een rasechte “Gavi-ese”
Tijdens het diner werd uitsluitend de Gavi met het Institutional Label geschonken, een interessante project van het Consorzio.
Sinds 2013 vertrouwt het Consorzio de blinde beoordeling van ingezonden Gavi DOCG-wijnen toe aan de AIS (Associazione Italiana Sommelier.) Zij selecteren elk jaar één wijn die het karakter van de appellatie het best vertegenwoordigt. Die wijn wordt vervolgens één jaar lang ambassadeur van Gavi in binnen- en buitenland. En niemand behalve de producent zelf weet welke Gavi dit jaarlabel draagt.
Wat mij vooral aansprak, was de symboliek achter het etiket. Elk jaar vertelt het label een stukje van het verhaal van de streek.Dit jaar werd gekozen voor La Principessa Gavia van kunstenaar Riccardo Guasco. Daarin omarmt prinses Gavia de heuvels, wijngaarden en het fort van Gavi, terwijl haar haren verwijzen naar de Ligurische Zee.
Dat beeld vat eigenlijk perfect samen wat ik tijdens de reis steeds opnieuw zou tegenkomen.
Geschiedenis. Herkomst. Landschap. En die voortdurende wisselwerking tussen Piemonte en Ligurië.
Het moment waarop ik Gavi begon te begrijpen
De volgende ochtend werden we ontvangen door het Consorzio Tutela del Gavi.
Op papier lijkt Gavi een vrij eenvoudige appellatie. Een witte wijn uit Piemonte, gemaakt van 100% Cortese. In werkelijkheid is het verhaal veel uitgebreider.
De appellatie omvat 11 gemeenten, 1.180 ha wijngaarden en 190 wijndomeinen. Meer dan 150 families zijn rechtstreeks betrokken bij de productie van Gavi DOCG, die vandaag naar meer dan 100 landen wordt geëxporteerd, met USA, UK en Duitsland als grootste exportmarkten.
Maar cijfers vertellen slechts een deel van het verhaal. De smaak van Gavi begrijp je pas echt als je naar de bodem kijkt. Naar het klimaat. Naar de mensen die er werken. Hiervoor kwam agronoom Davide Ferrarese in beeld.
Davide sprak over wijnbouw zoals iemand spreekt over een levend ecosysteem. Niet alleen over druiven en opbrengsten, maar ook over bodemleven, klimaatverandering, ziektes en de mensen die elke dag midden in de wijngaarden staan.
Wat mij vooral bijbleef, was zijn overtuiging dat wijnbouw uiteindelijk altijd mensenwerk blijft.
Kennis die wordt doorgegeven.
Families die keuzes maken.
Wijnmakers die jaar na jaar proberen het beste uit een oogst te halen.
Gavi Ambrosia: waar verleden en toekomst samenkomen
Davide nam ons ook mee in het Gavi Ambrosia-project.
De naam verwijst naar Libarna, de oude Romeinse stad tussen Gavi en Serravalle Scrivia. Daar bevindt zich een mozaïek van Ambrosia, een nimf uit de mythologie die volgens de legende door Dionysus in een wijnstok werd veranderd.
Een mooi verhaal, maar achter het project schuilt vooral veel onderzoek. Met weerstations, fenologische observaties en data volgt men hoe Cortese reageert op klimaat, weersomstandigheden en wijngaardbeheer.
Fenologische observaties klinkt ingewikkelder dan het is. Het betekent dat men kijkt naar de verschillende groeifases van de druivenstok, zoals uitlopen, bloei, rijping en oogst. Zo begrijpt men beter hoe de plant reageert op warmte, droogte, regen en seizoensverschillen.
Daarna volgde een blinde tasting van 45 Gavi DOCG 2025. Jawel, vijfenveertig. Zelfs voor mij was dit best pittig om deze allemaal te beoordelen.
Maar tussen al die glazen zat er toch verschillende bij die er voor mij meteen uitsprongen zoals:
Molinetto: Diego Carrea en Cortese zonder omwegen
Tijdens de blinde tasting sprong Molinetto Gavi 2025 er voor mij meteen uit.
Voor mij is dit een ideale zomerwijn omdat alles mooi in balans zit.
Citrus, roze pompelmoes, verse kruiden en een fijne minerale spanning worden gedragen door een zuivere aciditeit.
De wijn blijft elegant en verfrissend, met genoeg smaakconcentratie en lengte om niet alleen als aperitief, maar ook aan tafel overeind te blijven.
Wat is het verschil tussen terre bianche en terre rosse in Gavi?
Tijdens die tasting kreeg mijn rode draad eindelijk vorm. Gavi heeft verschillende bodems en die spelen een veel grotere rol dan ik vooraf had gedacht. In grote lijnen spreekt men over drie zones.
Terre rosse
In het noorden liggen de terre rosse, rode kleigronden die rijk zijn aan ijzer. Dit is doorgaans de warmere zone van de appellatie. Wijnen uit deze bodems hebben vaak meer body, rijper fruit, meer structuur en een breder mondgevoel.
Centrale zone
Rond Serravalle Scrivia, Gavi en San Cristoforo bevindt zich een centrale strook waar mergel, zandsteen, klei, zand en kiezels elkaar afwisselen. Hier ontstaan vaak wijnen die frisheid, smaak en structuur mooi combineren.
Terre bianche
Meer naar het zuiden, richting de Apennijnen, liggen de terre bianche. Dat zijn lichtere bodems, vaak van maritieme oorsprong. Hier zorgen hoogte, wind en een koeler klimaat voor meer finesse, spanning en een uitgesproken minerale toets. Mineraliteit is zo’n wijnwoord dat soms alles en niets betekent. Hier bedoel ik geen kiezelsteen waar je op moet sabbelen. Eerder die combinatie van citruszeste, natte steen, krijtachtige spanning en een frisse lijn die lang blijft hangen.
En het mooie is: je proeft het verschil. Vanaf dat moment werd Gavi voor mij veel interessanter dan een frisse witte wijn uit Piemonte. Plots werd het een streek met verschillende stemmen, verschillende gezichten en vooral veel meer diepgang dan ik ooit had vermoed.
Gavi heeft meer gezichten dan je denkt
Nu begon ik stilaan te begrijpen hoe sterk bodem, hoogte en klimaat het karakter van Gavi beïnvloeden. En tijdens de bezoeken aan verschillende producenten werd dat inzicht echt tastbaar.
Hoewel alle wijnen gemaakt worden van dezelfde druif, Cortese, en binnen dezelfde appellatie vallen, proefde ik verrassend veel verschillen. Dat is misschien wel wat mij het meest verraste tijdens deze reis.
Hoe meer Gavi ik proefde, hoe minder ik nog sprak over “de stijl van Gavi”. Er bestaat namelijk niet één Gavi. Er bestaan tientallen interpretaties van dezelfde druif en dezelfde herkomst.
Broglia: geschiedenis en romantiek
Broglia is een naam die veel wijnliefhebbers kennen binnen de appellatie. Niet alleen als producent, maar ook als plek. Wanneer je het domein oprijdt, begrijp je meteen waarom Gavi ook als reisbestemming charme heeft. Historische gebouwen, wijngaarden, oude bomen en dat zachte licht dat tegen de avond over de heuvels valt.
Broglia heeft grandeur zonder afstandelijk te worden.
Het is zo’n plek waar je je moeiteloos een lange lunch, een wandeling tussen de wijnranken en een glas Gavi op een terras bij voorstelt.
En eerlijk? Wie droomt van een huwelijk tussen de wijngaarden, hoeft daarvoor niet noodzakelijk naar Toscane. Hun domein fungeert in de zomer bijna elk weekend als trouwlocatie. Ik denk dat ik mijn huwelijksgelofte misschien nog eens opnieuw zal moeten overdoen. 😉
Castello di Tassarolo: traditie met karakter
Een van de bezoeken die mij het meest bijbleven was Castello di Tassarolo.
Niet alleen door de wijnen, maar vooral door het verhaal van Massimiliana Spinola. Na jaren in Londen en New York keerde zij terug naar het familiedomein in Tassarolo, met een duidelijke visie op landbouw, bodem en erfgoed.
Vandaag werkt het domein biologisch en biodynamisch gecertificeerd, met veel aandacht voor gezonde bodems en minimale ingrepen.
Wat mij vooral raakte, was hun Gavi Frizzante. Vóór de opmars van Prosecco maakten veel Italiaanse wijnregio’s hun eigen licht mousserende wijnen. Ook in Gavi was dat ooit gebruikelijk. Vandaag zijn er nog maar weinig producenten die die traditie voortzetten. Massimiliana doet dat wel.
Mijn persoonlijke favoriet bleef hun Extra Brut Metodo Classico Millesimato Gavi DOCG Spumante. De wijn rijpte meer dan 24 maanden op de gisten en combineerde fijne bubbels met frisse spanning, rijp fruit, honing, specerijen en een subtiele amandeltoets.
Een elegante mousserende wijn die tegelijk feestelijk en gastronomisch aanvoelde. Dat bezoek deed mij beseffen dat Gavi als bubbel veel meer aandacht verdient dan hij vandaag krijgt.
Gavi kan beter ouderen dan je denkt
Bij Gavi wordt er automatisch gedacht aan een jonge, frisse witte wijn die je binnen enkele jaren moet drinken. Maar ik heb hier mijn mening toch moeten bijstellen.
Een correct gemaakte Gavi heeft van nature een uitgesproken aciditeit, een frisse ruggengraat die essentieel is voor balans én bewaarpotentieel. Bij jonge wijnen houdt die aciditeit het geheel strak, levendig en verteerbaar. Met flesrijping helpt ze de wijn structuur behouden, terwijl aroma’s kunnen evolueren van citrus en witte bloemen naar rijper geel fruit, amandel, honing en fijne kruidigheid.
De Molinetto Relys 2022 liet zien hoe Cortese met wat extra rijping meer volume en diepte kan ontwikkelen zonder zijn spanning te verliezen.
De Broglia 2016 ging nog een stap verder. Waar jonge Gavi vaak draait rond citrus, witte bloemen en frisheid, verschenen hier aroma’s van rijper geel fruit, honing, amandel en kruidigheid. Tegelijk bleef de wijn opmerkelijk levendig.
Voor veel wijnliefhebbers zal dat waarschijnlijk een verrassing zijn. Sommige Gavi’s kunnen zonder probleem acht tot tien jaar mooi evolueren.
Dat zet het idee dat witte wijn altijd snel gedronken moet worden, toch een beetje op zijn kop.
La Chiara: drie terroirs, drie gezichten van Cortese
Als één bezoek perfect samenvatte wat ik in Gavi geleerd had, dan was het wel La Chiara.
Het familiedomein ligt in de heuvels rond Gavi en wordt vandaag geleid door verschillende generaties van de familie Bergaglio.
Tijdens het bezoek vertelde Dario Bergaglio over drie terroirs waarmee het domein werkt: zandgrond langs de rivier de Lemme, rode bodems rond Gropella en lichtere witte bodems op hoogte.
Wat mij trof, was hoe zichtbaar die verschillen werden in het glas.
De Green Label toont de meest klassieke, frisse stijl van het huis. De Black Label krijgt meer textuur en lengte door een langere rijping op de fijne gistresten. Daarnaast maken ze ook een houtgerijpte versie met meer gastronomische kracht, zonder dat het hout de wijn domineert.
Alles gebeurt binnen dezelfde appellatie. Alles gebeurt met dezelfde druif. Toch krijg je telkens een ander resultaat.
Dat lijkt eenvoudig, maar precies daar zit de essentie van terroir.
Een jonge generatie geeft Gavi nieuwe energie
Tijdens een walking dinner met enkele producenten van sparkling Gavi DOCG ontmoetten we ook verschillende leden van GaviGiovani, een groep jonge wijnbouwers en mensen uit de Gavi-wereld die de appellatie mee richting toekomst willen duwen.
Hun doel is niet alleen Gavi als wijn bekender maken, maar ook het landschap, de gastvrijheid en de lokale wijn- en eetcultuur sterker uitdragen.
Ik voelde meteen dat dit geen gewoon clubje jonge producenten is, maar een generatie die haar streek ernstig neemt en tegelijk met frisse energie mee de toekomst wil bepalen.
Binnen die dynamiek vond ik Il Rocchinbijzonder interessant. Hun Gavi del Comune di Gavi 2025 komt uit het dorp Gavi zelf en heeft een iets rijkere stijl dan veel klassieke voorbeelden.
Door een langere rijping op de fijne lies krijgt de wijn meer textuur en rondheid, terwijl de frisheid van Cortese mooi behouden blijft. Ik proefde perzik, rijpe citrus en een mooie mineraliteit, gecombineerd met een voller mondgevoel zonder zwaar te worden. Herkenbaar Gavi. Maar met een eigen stem.
En misschien is dat uiteindelijk wel de grootste kracht van deze appellatie. Hoe beter je haar leert kennen, hoe meer verschillende verhalen je ontdekt achter dezelfde naam.
Gavi zien, ruiken en beleven
Op de derde dag van de reis viel alles nog wat meer op zijn plaats.
Tot dan had ik Gavi vooral geproefd en proberen begrijpen via bodem, klimaat en wijn. Maar er komt altijd een moment waarop een wijngebied meer wordt dan theorie.
Je moet het zien … ruiken…. proeven … erdoor wandelen.
We begonnen bij Libarna, de oude Romeinse site in Serravalle Scrivia. Vandaar wandel je er tussen de resten van een stad die ooit een belangrijk handelscentrum was. Deze streek is al eeuwen een kruispunt van handel, landbouw, zee en cultuur.
Daarna volgde een van de leukste workshops van de reis. Samen met Luigi van Langa Silvatica gingen we op zoek naar de geuren van Gavi.
Vlierbloesem, citrus, linde, kruiden, hazelnoot en acacia passeerden de revue.
Hij bracht de wijn terug naar zijn oorsprong. Niet naar een technische fiche, maar naar kijken, ruiken en proeven van bloemen, kruiden, bomen en landschap. Ik kon Gavi letterlijk ruiken vóór ik opnieuw proefde
Het uitzicht dat alles duidelijk maakte
Soms zegt een uitzicht meer dan een presentatie.
Bij het kerkje van Nostra Signora della Guardia kijk je uit over de heuvels van Gavi. Dorpen, bossen, wijngaarden en valleien vloeien er in elkaar over. Bij helder weer zie je zelfs de Alpen in de verte.
Daar werd Gavi voor mij geen stip op een kaart meer, maar een echt landschap.
Op het kerkplein kregen we geen klassieke uitleg, maar een kleine ontdekkingstocht. We moesten 11 dozen zoeken, een mooie knipoog naar de 11 gemeenten van de Gavi DOCG. In elke doos zat een lokale specialiteit of een stukje van het verhaal van de streek.
Er was focaccia, er was farinata, en er waren vleeswaren zoals testa in cassetta di Gavi, een traditionele specialiteit uit de streek. . En dan waren er nog de baci di dama di Gavi, kleine Piemontese koekjes die duidelijk maken dat deze regio ook op vlak van zoetigheden haar mannetje staat.
Die 11 dozen vertelden eigenlijk perfect wat Gavi is. Een wijnstreek, ja. Maar ook een plek van focaccia, farinata, ravioli di Gavi, lokale vleeswaren, amandelkoekjes, geschiedenis en dorpen die elk hun eigen stukje identiteit meebrengen.
Nu begreep ik waarom deze regio anders aanvoelt dan de rest van Piemonte. Minder Langhe. Minder Monferrato. Meer Ligurische invloed, meer wind, meer groen en een keuken die dichter bij het landschap staat. Het landschap was hier niet alleen iets om naar te kijken. Je kon het gewoon proeven.
Gavi op zondag
Op zondag wandelden we door het centrum van Gavi.
Er was de lokale boerenmarkt met kazen, focaccia, brood, groenten, kleine producenten en mensen die op zondag de tijd nemen om een babbeltje te doen. Dit soort momenten, daar hou ik nu echt van! Dit is voor mij Italië pur sang.
Wijn wordt zoveel tastbaarder wanneer je ziet waar hij thuishoort. Gavi hoort bij focaccia in papier, bij kazen van de streek en bij mensen die op zondag in slow modus leven en genieten.
Later lunchten we bij Dal Papa in Cucina.
Geen keuken die zichzelf belangrijker maakt dan nodig. Gewoon lokale producten, herkenbare smaken en gerechten die perfect passen bij de streek.
Een glas Gavi erbij en je begrijpt waarom deze wijn zo gastronomisch is.
Wat eet je bij Gavi DOCG?
Gavi is een van die witte wijnen die je makkelijk als aperitief schenkt, maar aan tafel wordt hij eigenlijk nog interessanter.
Door zijn frisse aciditeit, citrusachtige aroma’s, fijne kruidigheid en soms minerale toets past hij bijzonder goed bij gerechten die licht, fris, kruidig of subtiel romig zijn.
Denk aan Italiaanse klassiekers zoals focaccia, farinata, pasta met pesto, ravioli gaviesi, risotto met citroen en kruiden, vitello tonnato of gegrilde vis.
Ook bij Belgische gerechten werkt Gavi verrassend goed. Garnaalkroketten met citroen en peterselie, gebakken zeetong, asperges op Vlaamse wijze en uiteraard de Zeeuwse mosselen kunnen prachtig samengaan met een strakke Gavi.
In de Franse keuken denk ik aan tarbot met beurre blanc, geitenkaas uit de Loire, kip met dragon of een fijne quiche met prei en kruiden.
Vegetarisch? Zeker. Gavi houdt van groene kruiden, zachte kazen, groentetaarten, risotto met asperges, courgettebloemen, aubergine uit de oven of een salade met venkel en citrus.
En bij mousserende Gavi, zoals de Extra Brut van Castello di Tassarolo, mag het gerust feestelijker. Oesters, fijne visgerechten, risotto met sint-jakobsvruchten of gewoon een aperitief met mensen die weten dat je een goede fles beter niet bewaart tot “ooit”.
Vegetarisch: asperges, venkel, courgettebloemen, groentetaart, pasta pesto.
Belgisch: garnaalkroketten, asperges op Vlaamse wijze, salade met gerookte forel.
Feestelijk: oesters, sint-jakobsvruchten, risotto met citroen en kruiden.
Gavi als reisbestemming
Na vier dagen begreep ik vooral dit: Gavi is een streek die je moet beleven.
Je vindt er historische villa’s, kastelen, agriturismi, wijndomeinen en restaurants waar wijn en gastronomie vanzelfsprekend samengaan.
Voor reizigers die Piemonte al kennen via Alba, Barolo of Asti vormt Gavi een verrassend alternatief. De streek ligt bovendien strategisch tussen Milaan, Turijn en Genua, en laat zich perfect combineren met een uitstap naar de Ligurische kust.
Bezoek het Fort van Gavi, wandel door de Romeinse resten van Libarna, geniet van het uitzicht bij Nostra Signora della Guardia en dwaal door het centrum van Gavi, liefst op een marktdag.
En dan is er nog Serravalle Scrivia.
Daar ligt Serravalle Designer Outlet, het grootste outletcentrum van Italië en een van de grootste van Europa. Vergelijk het gerust met Maasmechelen Village, maar dan op Italiaanse schaal. Met meer dan tweehonderddertig winkels kan je er makkelijk een halve dag doorbrengen.
Niet meteen de reden waarom ik naar Gavi reis. Maar ik ken weinig mensen die er géén kijkje willen nemen als ze toch in de buurt zijn.
Logeer indien mogelijk in een agriturismo of historische villa en proef Gavi vooral aan tafel. Daar toont hij zijn mooiste kant.
FAQ’s over Gavi DOCG
Wat is Gavi DOCG?
Gavi DOCG is een witte wijn uit Piemonte, gemaakt van honderd procent Cortese. De wijn komt uit het zuidoosten van de regio, rond het dorp Gavi, vlak bij Ligurië.
Van welke druif wordt Gavi gemaakt?
Gavi wordt gemaakt van Cortese. Die druif geeft frisse, elegante witte wijnen met citrus, witte bloemen, fijne kruidigheid en een mooie spanning.
Wat is het verschil tussen Gavi en Gavi di Gavi?
Gavi DOCG verwijst naar de appellatie als geheel. Gavi di Gavi, officieel Gavi del Comune di Gavi, komt specifiek uit de gemeente Gavi zelf.
Waar smaakt Gavi naar?
Denk aan citroen, groene appel, witte perzik, witte bloemen, amandel en fijne kruiden. Afhankelijk van bodem en stijl kan Gavi strak en mineraal zijn, of net iets ronder en rijper.
Wat betekenen terre bianche en terre rosse?
Terre bianche zijn lichtere witte bodems die vaak fijnere, frissere wijnen geven. Terre rosse zijn rode, ijzerrijke kleigronden die meestal meer rijp fruit en structuur brengen.
Kan Gavi ouderen?
Ja, zeker bij goede producenten. Door zijn frisse aciditeit kan Gavi mooi evolueren en meer tonen van honing, amandel en rijp geel fruit ontwikkelen.
Wat eet je bij Gavi DOCG?
Gavi werkt vooral goed bij frisse, kruidige en verfijnde gerechten. Denk aan vis, focaccia, farinata, pesto, asperges, garnaalkroketten en lichte groentegerechten.
Is Gavi alleen een aperitiefwijn?
Nee. Gavi is heerlijk als aperitief, maar toont vaak meer karakter aan tafel, zeker bij de Ligurisch-Piemontese keuken.
Is Gavi een goede wijn voor de zomer?
Ja. Serveer hem fris, maar niet ijskoud, zodat citrus, kruiden en fijne florale aroma’s mooi openkomen.
Wat ik meeneem uit vier dagen Gavi
Ik vertrok naar Gavi met een vrij eenvoudig beeld van de appellatie. Een frisse witte wijn van Cortese. Wat citrus. Een aperitiefgevoel. Punt.
Maar ik kwam terug met een heel ander verhaal. Ik ontdekte een streek waar Piemonte en Ligurië elkaar ontmoeten. Een regio met een eigen geschiedenis, een eigen ritme en een verrassend grote diversiteit aan stijlen.
Ik onthoud vooral hoe bodem, hoogte, wind en mensen het karakter van Gavi bepalen. Ik onthoud Molinetto tweeduizend vijfentwintig als een wijn die voor mij perfect samenvatte waar Gavi voor staat.
Ik onthoud La Chiara, waar verschillende terroirs tonen hoe veelzijdig Cortese kan zijn. Ik onthoud Castello di Tassarolo en die heerlijke Extra Brut die bewijst dat Gavi ook als mousserende wijn veel te bieden heeft.
Maar vooral onthoud ik dat Gavi een bestemming is.
Voor wie houdt van witte wijn met karakter. Voor wie Piemonte eens van een andere kant wil ontdekken. Voor wie graag reist, proeft, eet en onderweg verhalen verzamelt.
Gavi is misschien niet de gekendste regio van Piemonte, Maar na vier dagen weet ik één ding zeker: Ze heeft een plaatsje in mijn hart veroverd.
Bronnen en handige links
Voor wie graag nog wat verder leest over Gavi DOCG, Cortese, de streek en enkele plekken uit deze reis:
Consorzio Tutela del Gavi Officiële website van het Consorzio Tutela del Gavi, met informatie over Gavi DOCG, Cortese, de appellatie, het landschap en de producenten. https://www.consorziogavi.com/
Reageer via je Facebook-account
Je reactie is pas zichtbaar op Facebook als je "Ook op Facebook plaatsen" aanvinkt.