Bijkomende informatie
| Producent | Orlando Abrigo |
|---|---|
| Druivenras | 100% Nebbiolo, van het traditionele type Lampia. Deze Piemontese blauwe druif vormt de basis van Barbaresco en combineert fijne geuren met frisse zuren en tannines die de wijn structuur geven. |
| Ligging | Vigna Rongalio in Treiso, op ongeveer 300 meter hoogte. De wijngaard ligt op het zuidwesten. De stokken werden aangeplant in 1984 en 1991 en worden volgens Guyot gesnoeid. |
| Bodem | Een kalkrijke bodem met een gemengde textuur, waarin ook zones met leem en klei voorkomen. De producent vermeldt daarnaast een rijkdom aan sporenelementen, waaronder ijzer en zink. Binnen de wijngaard verschillen de omstandigheden: het middengedeelte is armer en droger, het onderste deel rijker en koeler. |
| Vinificatie & opvoeding | Giovanni geeft de verschillende delen van Rongalio elk hun eigen behandeling. Hij vinifieert het hogere, middelste en lagere gedeelte van de wijngaard afzonderlijk. Dat precisiewerk begint dus al vóór de wijn in het vat belandt. Na een zachte kneuzing krijgt ongeveer twee derde van de druiven 20 tot 25 dagen schilcontact bij circa 28 °C. Het overige derde blijft 40 tot 45 dagen bij de schillen, die hij onder het wijnoppervlak houdt. Zo haalt hij geleidelijk kleur, smaak en tannines uit de druiven. Daarna volgen 24 maanden in grote eiken vaten en minstens 12 maanden flesrust. Als Barbaresco Riserva wacht Rongalio in totaal minstens 50 maanden vóór hij op de markt mag. Giovanni heeft blijkbaar meer geduld dan ik. |
| Wijnstijl | Rode kersen, geroosterde toetsen en grafiet geven Rongalio die heerlijke diepgang waarvoor je graag nog eens aan je glas ruikt. Vol in de mond, met duidelijke tannines en frisse zuren die alles spannend houden. Voor mij is dit een genietwijn voor een avond waarop je graag wat langer tafelt. Iets lekkers in de oven, je favoriete mensen rond de tafel en een fles die met elk glas meer prijsgeeft. De afwas, die is voor morgen. |
| Serveertip | Schenk Rongalio op 16 tot 18 °C in een ruim Nebbiologlas met een brede kelk. Ik zou hem ongeveer een uur vóór het eten openen. Proef even: overheersen de tannines nog of blijven de aroma’s wat op de achtergrond, geef hem dan tijd in de karaf. Zet ondertussen de glazen klaar. Vanavond mag die mooie fles eindelijk open. |
| Foodpairing | Ik krijg hier meteen goesting in kalfswangen in rode wijn met boterige puree. Die zachte wangen, kruidige jus en volle Nebbiolo: daar blijf ik graag voor aan tafel. Hou wat brood bij de hand voor de saus. Ook hertenfilet met boschampignons en krokante aardappeltorentjes past mooi bij zijn intensiteit. Zo’n bord waarvoor je met plezier nog eens in de keuken staat. Vegetarisch denk ik aan Wellington met paddenstoelen, kastanjes en salie, met een hartige groentejus erbij. Boterdeeg dat kraakt onder je mes en Rongalio in je glas. Ik zou alvast een royaal stuk afsnijden. |
| Bewaarpotentieel | Je kan deze 2020 nu al met plezier openen, zeker met wat lucht en een goed gerecht erbij. Giovanni heeft het eerste geduld al voor jou opgebracht. Wil je zijn evolutie volgen? Bij goede bewaring kan dat tot ongeveer 2035. Alleen zou ik ze niet allemaal zo lang verstoppen. Plan alvast één fles voor dat etentje waar je al weken over spreekt. |
| Awards 🏅 | Vinum: 94/100 voor de 2020. Decanter, Michaela Morris: beveelt deze 2020 aan als een karaktervolle Riserva met een aantrekkelijke verhouding tussen prijs en kwaliteit. Haar drinkadvies loopt vanaf 2025 over ongeveer tien jaar. |
Barbaresco Riserva “Rongalio” 2020 – Orlando Abrigo
€ 55,00
Giovanni maakt Rongalio alleen in de beste jaren. Dat maakt nieuwsgierig, toch?
Voor deze Riserva haalt Giovanni Abrigo Nebbiolo uit een van zijn meest gekoesterde wijngaarden. Hij vinifieert de verschillende delen afzonderlijk, want zelfs binnen één wijngaard vertellen de druiven hun eigen verhaal. Kieskeurig? Absoluut. En dat proef je terug in je glas.
De 2020 brengt rode kersen, geroosterde toetsen en grafiet samen. Een volle Barbaresco om rustig te ontdekken, liefst met iets lekkers op tafel. Ik denk aan kalfswangen die uren hebben staan sudderen, een flinke lepel puree en die laatste saus die je met een stukje brood opveegt. Zo’n fles waarvoor je graag nog wat langer blijft zitten. Een exemplaar voor je kelder is ook een verleidelijk plan.
