Deze maand is zeer cruciaal want nu wordt de kwaliteit bepaald die de most zal hebben na de druivenoogst. Met gefronste wenkbrauwen op hun gezicht wist ieder van hen te vertellen dat de oogst, ook al staat die er nu goed voor, op ieder moment nog kan mislukken. Maar gelukkig ook vice versa: een matige oogst kan goed eindigen door een warme en droge augustusmaand.

Nu beginnen de blauwe druivenrassen (dolcetto, barbera, nebbiolo, …) hun paarsblauwe kleur te krijgen en de witte druivenrassen (arneis, nascetta, chardonnay, sauvignon, …) ontwikkelen een warmere kleur groen of geel. Sommige rassen waaronder zoals de riesling renano, krijgen zelfs zwarte stipjes op de schil als teken van een groeiende rijpheid.

De véraison, of de inviatura zoals deze kleuringsfase heet, is een uiterst kritieke periode. De grote hoeveelheden zuren in de druif worden nu door de zon op het blad voor een deel omgezet in suikers (fotosynthese). Als door een ziekte in de wijngaard of door een hevige storm in juli te veel blad is afgevallen, kan deze fotosynthese niet plaatsvinden en heeft dit desastreuze gevolgen voor de oogst. Gelukkig is men dit jaar in de Langhe en de Roero van deze problemen gespaard gebleven.

Toch zag ik bij de wijnboeren wel angst in de ogen als ik hen vroeg over de gevolgen van mogelijke onweders gepaard met hagel tijdens deze maand. Want juist als het weer warm en stabiel is, kunnen zich onverwachts korte onweersbuien met hagel ontwikkelen, met desastreuze gevolgen voor de druiven. De schillen zijn zelden sterk genoeg om de hagelstenen te weerstaan. Bij gekneusde druiven kan zich razendsnel rot ontwikkelen in de wijngaard. Alleen snel ingrijpen kan de gezonde druiven dan nog redden. Dit betekent dat er soms een derde tot de helft van de oogst moet worden weggeknipt, wat natuurlijk gevolgen heeft voor het rendement, hoewel de kwaliteit van de oogst er op vooruit kan gaan. De druivenstokken hoeven dan immers minder trossen van voedsel te voorzien, wat een positief effect heeft op de smaak van de druif.

Zij wisten mij ook te vertellen dat zij in juli al een soort van `groene oogst’ uitgevoerd hadden. Ze knippen dan het teveel aan trossen weg om tot een geconcentreerde kwaliteit van de most te komen. Wist je dat er soms maar vijf trossen per wijnstok blijven hangen?

Zo zie je maar dat het werk in de wijngaarden nooit stopt en dat er een massa werk aan de voorafgaat vooraleer de wijn in de fles zit. Ik kan alleen maar super veel bewondering hebben voor de ontelbare intensieve uren werk.

Complimenti Silvano Nizza, Walter Abrigo, Enzo Rapalino, Anna Maria Abbona, Gianluca Burlotto, Lorenzo Olivero e tutti gli altri.

Fate un ottimo lavoro !!!